Michael J. Sandel, Pleidooi tegen volmaaktheid, Uitgeverij Ten Have, Kampen, 2012

Civis Mundi Digitaal #10

 

Michael J. Sandel,  Pleidooi tegen volmaaktheid, Uitgeverij Ten Have, Kampen, 2012

 

Hierbij kondigen we reeds een interessant boek aan over de vraag, hoe ver kunnen/mogen we gaan met nieuwe technologieën die ons ten dienste staan bij het verbeteren van menselijke condities.

 

Een designkind met gewenste lengte, IQ en karaktereigenschappen. Dat gaat de meesten van ons te ver. Maar een foetus screenen op ongeneeslijke ziektes, dát is tegenwoordig heel normaal. Wat kan en wat niet? Hoever mag je gaan met gentechnologie? Harvard-filosoof Michael J. Sandel daagt zijn lezers uit om na te denken over  lastige medisch-ethische kwesties in het boek Pleidooi tegen volmaaktheid. Eind mei bezoekt Sandel Nederland voor de conferentie ‘What Money Can’t Buy’.

 

Moderne doorbraken in de genetica stellen ons in staat ziektes te voorkomen of genezen. Dat is de mooie kant van het verhaal. De andere kant, is dat we diezelfde gentechnologie kunnen gebruiken om aan onszelf te sleutelen. Is dat goed of fout? Mogen we deze medische kennis gebruiken om onszelf genetisch te verbeteren, puur en alleen omdat we dat zelf graag willen? Pleidooi tegen volmaaktheid waarschuwt voor het streven naar perfectie. Hoe wenselijk is de ‘maakbare mens’ en is die überhaupt nog menselijk?

 

Voor Sandel is het zaak de discussie over dit morele vraagstuk (weer) op gang te brengen. In de politiek, maar evengoed in de huiskamer. Want gentechnologie heeft de macht heel diep in te grijpen in onze levens en de maatschappij. Hij maakt dit in Pleidooi tegen volmaaktheid duidelijk met sprekende voorbeelden van controversiële kwesties en praktische gedachte-experimenten. Ook al geeft de titel van zijn boek al weg hoe hij hierin staat, Sandel belicht het onderwerp van alle kanten.