Bedroevende resultaten van links reformisme onder de Franse president Hollande

Civis Mundi Digitaal #36

door JdB

Begin dit jaar heeft president Hollande een aantal ministers ontslagen en anderen aangesteld in de hoop zo een regering te krijgen die hem rustig naar de presidentsverkiezingen van 2017 zou brengen. Ook drie " groenen" - meer belust op status dan op ecologie - hebben zitting in dit nieuwe kabinet tot groot misnoegen van de ecologische partij " Europe ecologie -les Verts" die duidelijk afstand heeft genomen van deze nieuwe regering. Geen wonder want dit kabinet heeft al een aantal maatregelen genomen die volkomen in strijd zijn met de Franse beloften wat betreft de COP21: de internationale conferentie over het klimaat c.a. in november vorig jaar. De plannen voor een werkelijke ecologische fiscaliteit: een absolute noodzaak voor een overgang naar een duurzame economie, zijn in de kast gezet ,er is geen enkele duidelijkheid wat betreft het in zeer vele ogen onnodige prestige -project: het immens grote vliegveld bij Nantes , waar al heel wat veldslagen met tegenstanders hebben plaats gehad, vergunningen aan bedrijven giftige stoffen op zee te lozen worden afgegeven ,een forse tengenzin om eindelijk eens het gebruik van pesticiden in de landbouw aan te pakken, de sterk verzwakte wet op de biodiversiteit door er het principe de vervuiler betaalt, eruit te halen, enzovoort. En nu heeft de regering bij monde van Ségolène Royal ook nog eens besloten om de levensduur van de kerncentrales met tien jaar te verlengen voor een bedrag van tenminste 50 miljard euro .....wat de overgang naar duurzame energie ook niet bevordert.Het staat ook haaks op het recente jaarlijkse rapport van de nationale rekenkamer waarin staat ,dat wil het aandeel van de nucleaire energie tot 50 procent in 2025 gedaald zijn - de regeringsbelofte ter wille van de overgang naar een ecologische duurzame energie - er een 17 tot 20 kernreactoren moeten worden gesloten. Misschien dat binnenkort de oudste kerncentrale : Flessenheim op de grens met Duitsland wordt gesloten. Dat op verzoek van de Duitse regering gezien ook de nodige ongelukken in deze verouderde kerncentrale. Overigens heeft de zwitserse regering de franse regering voor het gerecht gesleept met als doel de sluiting van de oude kerncentrale op de grens van Frankrijk en Zwiterland die " de levens van zwitserse burgers in gevaar brengt". Nee, de regering van Hollande heeft geen duidelijke ecologische politiek en de lobbies van de agrochemie, de olie , de kernenergie .......zijn sterker dan ooit.

Ook andere wetgeving staat bloot aan veel kritiek zowel van politiek links als weliswaar in mindere mate van politiek rechts. In het kader van het bestrijden van terrorisme is de " staat van beleg" weer met drie maanden verlengd, terwijl tot dusverre het resultaat daarvan erg mager is en ook aanleiding is geweest tot het volkomen absurd geven van huisarrest aan mensen die totaal niets met terrorisme te maken hadden. Het in dat kader van symboolpolitiek het ontnemen van de franse nationaliteit aan mensen die zich schuldig maken aan terroristische activiteiten heeft geleid en leidt nog steeds tot felle politieke en burgerlijke protesten. Het stigmatiseert ook met name de vele fransen met een dubbele nationaliteit want de franse nationaliteit ontnemen aan iemand die slechts de franse nationaliteit bezit , betekent dat betrokkene dan statenloos is wat ook volgens Europese wet- en regelgeving verboden is. En dit alles nog los van de vraag of terroristen die bereid zijn zichzelf op te blazen om zoveel mogelijk slachtoffers te maken zich zouden af laten schrikken door het idee dat zij dan hun franse nationaliteit zouden verliezen !! Pure symboolpolitiek die evenwel de samenleving niet bindt, maar verscheurt. Domme politiek dus .
De hervorming van het strafrecht , niet vreemd aan de bestrijding van het terrorisme, geeft veel meer mogelijkheden, macht aan de politie en de aan de regering gelieerde procureurs ten koste van de rechterlijke macht. De organisaties van rechters maar ook van burgerlijke organisaties werkzaam op het gebied van de Rechten van de Mens waarschuwen tegen deze in hun ogen -en niet ten onrechte - aantasting van democratische waarden.

Grote opwinding over herziening “Code du travail”
Nu ik dit artikel schrijf , is er grote politieke en burgerlijke opwinding over de herziening van de "Code du travail" die het recht op arbeid, uitkeringen,etc.wettelijk regelt : altijd een heikele zaak in Frankrijk waar vakbonden en werkgeversorganisaties vaak als kemphanen tegenover elkaar staan. Dat de " Code du travail" aan hervorming toe is, wordt door niemand betwist en om deze hervorming een goede en alleszins redelijke basis te geven is er eerst veel voorstudie verricht door Jean-Denis Combrexelle in het kader van de gewenste sociale dialoog en door het comité Badinter: " de essentiele principes van het recht op werk" , waarmee hij extreem links, een deel van de Parti Socialiste, alle vakbondsorganisaties, jongerenorganisaties en een miljoen internetters tegen zich in het harnas joeg. Dit temeer omdat het daarop gebaseerde wetsvoorstel van minister Myriam El-Khomri - die bij haar aantreden niet eens kon zeggen hoe lang iemand recht heeft op een werkloosheidsuitkering ! -gespeend is van een redelijk evenwicht van belangen van werknemers en werkgevers: onder meer een stuk eenvoudiger ontslagrecht voor werkgevers zonder een geloofwaardige " flexisécurité" voor werknemers. Een te vriendelijke wetgeving voor werkgevers die al een kadootje van 40 miljard euro kregen voor het creëren van werkgelegenheid - tot dusverre zonder resultaat-en onvoldoende raadpleging van betrokkenen oordeeelden niet alleen heel veel linkse maar ook een een aantal centrum- en rechtse volksvertegenwoordigers in een uiterst stormachtige vergadering van de Assemblée Nationale. De eerste minister Manuel Valls die zijn politieke lot aan deze wet heeft verbonden, kon niet anders dan de behandeling van deze wet twee weken opschorten om in die tijd met alle betrokkenen overleg te plegen en een compromis te vinden. Niet eenvoudig wat de onderhandelingsmarges zijn erg klein en met name ook de vakbonden zijn des duivels toen mevrouw AL-Khomri liet weten desnoods de stemming over deze wet niet door te laten gaan en deze bij decreet in te voeren: een totaal gebrek aan democratisch inzicht bij een zo belangrijke wet die het leven van tientallen miljoenen Fransen mee bepaalt. Vakorganisaties, jongerenorganisaties,etc. hebben al grote stakingen en demonstraties voor deze maand aangekondigd.
Is deze knoeiboel , deze ellende veroorzaakt door een president Hollande die wil laten zien dat hij nog altijd ondanks zijn geweldige impopulariteit een stevige president is die niet bang is vuile handen te maken om het land in zijn ogen te redden? Of is het de wens van de eerste minister Manuel Valls om te laten zien dat hij en alleen hij de wil van een links reformisme incarneert des noods ten koste van een totale politieke impasse? In feite doet dat er ook niet toe. Alleen de resultaten tellen en die zijn tot dusverre ronduit armzalig. Of er een goed compromis gevonden wordt, is voor mij de vraag gezien ook de verharding van standpunten van wergevers-en werknemersorganisaties. Bovendien leert de geschiedenis, dat het in Frankrijk het opschorten van de behandeling van wetten en een zekere terugtocht of afzwakking van standpunten door de regering ingenomen, heel vaak leiden tot het afzien van betreffende hervormingen die aangepast een zegen zouden zijn voor het land.
Manuel Valls verkeert in een moeilijke positie. Niet alleen heeft hij zijn lot verbonden aan deze herziening van de "Code du travail" maar hij krijgt als eerste minister ook het onhandige gehaspel en vaak tegenstrijdige regeringsbeleid wat woorden en daden betreft , voor zijn kiezen. Zijn populariteit is dan ook zeer sterk gedaald. En dat maakt zijn kansen op het kandidaat zijn bij de presidentsverkiezingen in 2017, als er besloten wordt tot een voorverkiezing van de officiële kandidaat, of als Hollande afziet van een tweede termijn omdat hij er niet in geslaagd is de werkoosheid flink te laten dalen, er niet groter op. Zeer ambitieus als Manuel Valls is , is de kans aanwezig dat hij zich als eerste minister terugtrekt om zich voor te bereiden op zijn kandidaat -zijn bij de presidentsverkiezingen in 2017 of desnoods in 2022. Daarbij is hij niet de enige , want de nog jonge minister van economische zaken Macron wiens populariteit stijgende is - hij en Manual Valls zijn gezworen vijanden - bereidt zich ook voor op dezelfde toekomst maar dan wel op een andere manier. Hij heeft onlangs een vereniging van gelijkgezinden opgericht , laat binnenkort twee boeken het licht zien. Naar mijn mening het begin van een eigen politieke partij, want de kans is levensgroot dat gezien de steeds sterker wordende tegenstellingen binnen de Parti Socialiste, deze partij explodeert en dat geeft binnen heel links nieuwe politieke mogelijkheden. En bovendien vindt hij onvoldoende gehoor voor zijn denkbeelden bij Hollande en Valls.

Nog een laatste politiek schandaal dat links en rechts verenigt in felle kritiek op de regering. President Hollande heeft persoonlijk vrijdag 4 maart de kroonprins van Saoudie-Arabië , Mohammes ben Nayef , de decoratie van het" legioen van eer", de hoogste franse onderscheiding opgespeld. Dat in het geheim, zeg maar in het geniep, want de kroonprins vertegenwoordigt een land waarin dagelijks mensen worden onthoofd en dat radicale islamitische gewapende bewegingen overal ter wereld steunt. De franse minister van buitenlandse zaken, Jean-Marc Ayrault voelde zich niet op zijn gemak toen deze affaire uitkwam. Hij deed het af als een " diplomatieke traditie " .....Of heeft het wellicht te maken met de leverantie van het gevechtsvliegtuig: de Rafale?

En politiek rechts? Tot op het bot verdeeld met elkaar bestrijdende politieke leiders met Sarkozy voorop om straks de kandidaat van rechts te zijn bij de presidentsverkiezingen van 2017 met een verwijdering tussen de rechtse politieke partij de UMP en de kleinere centrumparijen. En een extreem-rechts Front National die dit alles lachend gadeslaat ..........Alles samengevat in twee woorden: arm Frankrijk !

JdB