Waarom laten we massaal migranten toe?

Civis Mundi Digitaal #47

door Hendrik Bruins

Intro (SWC)

Wij plaatsen hier een uitvoerige reactie op het eerder (in nummer 44) verschenen artikel van Lidwien Schuitemaker over het vluchtelingenvraagstuk. Het is een reactie die onmiskenbaar de geur verspreidt van een politiek incorrect geachte opinie, die ook in onze redactie de wenkbrauwen deed fronsen. Op grond van de vrijheid van meningsuiting en van het daarvan afgeleide droit te réponse is niettemin besloten deze reactie niet te weigeren.

Lidwien Schuitemaker bepaalt ons nog eens bij de immense gevolgen van de massale toestroom van vreemdelingen naar West-Europa. Een toestroom die onze cultuur ingrijpend zal veranderen, zo niet vernietigen. Dat zal niet van de ene op de andere dag geschieden maar na een paar generaties zal ons land onherkenbaar zijn veranderd. Immers, de immigratie gaat maar door en de nieuwkomers vermenigvuldigen zich veel sneller dan wijzelf. Bovendien weten we inmiddels hoe ketenmigratie werkt; daarmee zijn nog grotere aantallen gemoeid dan de eerste toevloed aan migranten, die slechts fungeerden als kwartiermaker. Vele burgers zien dit wel en uiten hun onvrede bij het zoveelste AZC dat ergens in de provincie verrijst. Het kunnen handhaven van je eigen cultuur en identiteit is uiteindelijk een kwestie van aantallen. Wanneer het aantal allochtonen stijgt zal ook hun invloed navenant toenemen, dat is niet tegen te houden. Maar het handhaven van je eigen cultuur is ook een kwestie van willen, opkomen voor jezelf, het bieden van weerstand tegen een groeiende stroom van vreemdelingen. Deze weerstand is in vele westerse landen nauwelijks meer aanwezig bij de intellectuele en bestuurlijke elite. En de weerstand bij wat het volk wordt genoemd, die is er wel, maar wordt onderdrukt, genegeerd of weggemasseerd door de autoriteiten. Hoe heeft het zover kunnen komen?

Maar vele burgers zien dit ook niet. We kunnen hen met recht naïef noemen omdat ze handelen tegen hun eigenbelang. Immers, met enig realisme zou men toch moeten inzien dat we met deze instroom uit vreemde culturen toegaan, op den duur, naar een samenleving die veraf staat van onze huidige waarden en normen. En dan heb ik het nog niet eens over de miljarden die de opvang en integratie gaan kosten. Miljarden die ook besteed zouden kunnen worden aan de eigen bevolking. Maar men ziet het niet.

En dan zijn er nog de idealisten, zoals Hedy d’Ancona, die menen dat de instroom zorgt voor een input die een verrijking is voor Nederland, inderdaad, de multiculturele samenleving. Maar Hedy d‘Ancona heeft vele medestanders….. Gelijkgezinden die het liefst elke hindernis uit de weg zouden ruimen die een wereldburger belet om te gaan wonen waar ie maar wil. Of hen die nog een stap verder willen gaan, zoals we onlangs zagen, en de migranten uit de kampen op Lesbos en in Turkije willen halen met een lijnvlucht of cruiseschip. Binnen de PvdA -niet voor niets de Partij van de Allochtonen genoemd - zagen we onlangs een dergelijk initiatief.

Zeker, er zijn ook genoeg burgers, ik denk zelfs een meerderheid, die zich grote zorgen maken over de wassende stroom vreemdelingen; vandaar die protesten bij de bouw van weer een AZC. Maar zij worden niet gehoord en hun leiders, van conservatieve en liberale huize, schikken zich in de strijd met de linkse regeringspartners.

Bolkestein is daarvan het bekendste voorbeeld. Vele kanttekeningen plaatsten bij de wassende stroom asylanten maar er niets tegen durven ondernemen. Anders zou men immers een kabinetscrisis hebben gehad. En men zou door de progressieve media worden neergezet als vreemdelingenhater of racist. Een moedig man kan Bolkestein zeker niet worden genoemd.

Maar de intrigerende vraag blijft toch: waarom deze politiek, waarom laat het Westen deze mix van vluchtelingen, avonturiers, gelukzoekers en terroristen toe? Schuitemaker werpt deze vraag ook op maar haar antwoord is onbevredigend, onvolledig en voor een deel, met alle respect, niet serieus te nemen. Ik licht dat zo toe.

Maar laat me eerst een paar zaken constateren. Fort Europa, om deze term die door de voorstanders van immigratie wordt gebezigd maar eens te gebruiken, is niet gevallen door externe druk. De regering van de landen van waaruit de asielzoekers vertrokken was het ook om het even. Druk was er wel van binnenuit. Door de linkse partijen, door de kerken, door organisaties als Vluchtelingenwerk en Amnesty International. Ook, andere constatering, zou het voor hoogontwikkelde naties in Europa niet zo’n probleem moeten zijn om asielzoekers te weren middels effectieve grensbewaking. Hongarije en andere landen in Oost-Europa tonen aan dat dat heel goed kan. Als de wil maar aanwezig is…. En de Serven en Hongaren zijn vastbesloten om moslims te weren, en komen daar openlijk voor uit, en het lukt hen. Zij wel.

Maar die wil, om de eigen cultuur en welvaart te verdedigen tegen de miljoenen nieuwkomers was onvoldoende aanwezig, en bij een kleine minderheid van multiculturalisten helemaal niet aanwezig, integendeel. Fort Europa is gevallen omdat we het zelf prijs hebben gegeven, door gebrek aan innerlijke weerstand, door slapte van onze leiders. Maar we moeten niet tevreden zijn met deze op zich juiste verklaring, maar doorvragen. Hoe heeft het zover kunnen komen? Waarom werd het eigenbelang – cultuur en welvaart – niet waargenomen en nagestreefd zoals dat in sommige andere landen wel is gebeurd?

Lidwien Schuitemaker meent dat bepaalde toppolitici van de EU een voor de VS gunstige politiek uitvoeren. Want de massale toestroom van vluchtelingen zou leiden tot sociale en economische destabilisatie van de EU, wat in het voordeel zou zijn van bepaalde kapitaalsgroepen in de VS. Voorts zou de invasie van miljoenen migranten lucratief zijn voor bepaalde bedrijven in de EU zoals bouw en de beveiliging. Met het voorvoegsel uit in uitvoeren zorgt ze voor verwarring want uitvoeren impliceert dat men (de toppolitici van de EU) zou handelen in opdracht van het grootkapitaal in de VS. En dat is toch wel zeer vergezocht en onaannemelijk. Europese politici die handelen in het belang en in opdracht van de VS!? Waarom zou men dat doen? Schuitemaker verzuimt hier, bij toch een zeer massieve beschuldiging als de onderhavige, man en paard te noemen. Dat is toch het minste wat je mag verwachten bij dat soort beweringen.

Ofwel, ze bedoelt dat de toelating van miljoenen migranten onbedoeld de VS in de kaart speelt. Dat zou dan duidelijker geformuleerd moeten worden. Maar ze beweert ook dat bepaalde bedrijven in de EU profiteren van de invasie van migranten. Ze haalt hier wat zaken door elkaar en los daarvan moeten we toch vaststellen dat de wereldeconomie niet zo simpel en overzichtelijk is als Schuitemaker het voorstelt. Er zijn meer spelers die hun invloed doen gelden en van een centrale regie is geen sprake.

 

Het Westen in de beklaagdenbank

De vraag blijft: waarom laten we massaal migranten toe? Waarom verdedigen we niet ons economisch en culturele eigenbelang? Het begin ligt in de jaren 50 en 60 in de VS, zoals zoveel eens in de VS is begonnen. Het verschijnsel is beschreven door David Riesman en is benoemd als other directedness. We vinden omschrijvingen als directed or guided chiefly by external standards as opposed to one ’s own standards or values. Het gaat erom dat je handelen primair wordt bepaald door externe normen in plaats van door eigen waarden. Nog eenvoudiger gezegd: rekening houden met de ander. Zeg maar, jezelf wegcijferen, je laten leiden door wat anderen vinden. In Nederland ontstond een variant hierop, het zogenaamde inclusieve denken, met als geestelijk vader Feitse Boerwinkel. Dit rekening houden met de ander nam zo’n hoge vlucht dat er een tegenreactie kwam in de vorm van de vele assertiviteitscursussen, want velen konden en kunnen niet meer voor zichzelf opkomen. Maar het sociale denken prevaleert nog steeds, eigenbelang nastreven wordt als kwalitatief minder gezien en sociaal ongewenst.

Vanaf de jaren ‘70 komt daar een nieuwe ontwikkeling bij. Het Westen wordt verantwoordelijk gesteld voor vrijwel alles wat misgaat in de wereld. Van rampen tot armoede, en van vervuiling tot uitputting van de fossiele grondstoffen. Ondanks de miljarden aan ontwikkelingshulp worden wij verantwoordelijk gesteld voor de armoede in de Derde Wereld. Want wij hebben daar als kolonisator verzuimd een economische structuur op te bouwen en hebben na de dekolonisatie Afrika aan zijn lot overgelaten. Nog erger, we gedragen ons neokoloniaal want we roven hun grondstoffen en betalen veel te weinig voor hun producten, en schermen onze eigen markten af. We vissen de oceanen leeg en vervuilen diezelfde oceaan ook nog eens, en brengen ons afval naar de Derde Wereld. Als er oorlogen zijn in de Derde Wereld (Rwanda bijvoorbeeld) dan is de voormalige kolonisator schuldig omdat hij stammen tegen elkaar heeft uitgespeeld destijds.

En ons slavernijverleden wordt ons elk jaar weer aangewreven, het lijkt wel elk jaar venijniger en indringender te worden. En ook hier moeten we elk jaar weer excuses maken. Is één keer niet genoeg vraag je je wel eens af? En we doen het braaf, ook wanneer de regeringsvertegenwoordiger bij de herdenking in het Oosterpark een paar minuten daarvoor nog wordt uitgefloten en weggejoeld. Heeft zo’n man of vrouw geen zelfrespect?!

En wanneer ik daartegen inbreng dat er in de Derde Wereld en in het Midden-Oosten nu nog zo’n 50 miljoen meisjes als huisslaaf werken dan is daarvoor geen belangstelling. En dat slavernij reeds bestond in het Midden-Oosten en Afrika voordat wij begonnen met het inzetten van slaven op onze kolonies mag ook niet gezegd worden. Evenmin dat de slavernij is afgeschaft door de westerse beschaving. Maar waarom nog steeds die beschuldigingen en die venijnige toon?! Wat wil men?

Wanneer advocate Liesbeth Zegveld weer met enkele claims komt van nabestaanden van Javanen die beweren dat hun overgrootouders zijn vermoord door Nederlandse soldaten dan hoeft zij nauwelijks met bewijzen te komen, beweringen zijn voldoende. Dat het om een advocate gaat die gewoon een zaak heeft die ze wil winnen en waaraan ze verdient lezen we niet in alle artikelen over dit soort zaken. En dat we dus haar beweringen moeten zien als beweringen en niet als feiten. Maar niemand stelt dat vast. Nederlandse verdachten/dienstplichtige soldaten, worden postuum tot moordenaar verklaard en niemand neemt het voor hen op. De Nederlandse rechter zal onmiddellijk de Nederlandse staat veroordelen een compensatie te betalen. Want wij zijn bij voorbaat schuldig, want wij waren de kolonisator, blank, en hadden daar niets te zoeken. Zo simpel is het. Al zullen de rechters vanzelfsprekend het vonnis wat anders formuleren. Waarom zoekt Zegveld geen Nederlanders die hebben geleden onder de Franse en Spaanse bezetting van de Nederlanden?!

Tot aan de jaren 70/80 waren we vol bewondering voor onze voorvaderen die van dat immense, nauwelijks bevolkte Noord -Amerika de leidende natie van de wereld hadden gemaakt. Dat stond in onze geschiedenisboeken en iedere documentaire had deze grondtoon. Maar zo mag dat nu niet meer gezegd worden. Nu wordt in de eerste plaats vermeld wat de Indianen is aangedaan, het woord genocide valt dan al snel. Zeker, het lot van de Indianen mag tragisch worden genoemd maar dat hoeft toch niets af te doen aan bewondering voor de prestaties van onze voorouders die uit Nederland zijn vertrokken, en aldaar, vaak onder barre omstandigheden een nieuw bestaan hebben opgebouwd en mede vorm hebben gegeven aan dat nu machtige Amerika. Peter Stuyvesant, eens was hij onze held…….

En welke politicus durft nog de roem te bezingen van de VOC, die multinational die eens de wereldeconomie domineerde? Neen, we zouden ons moeten schamen voor die uitbuiting gepleegd in naam van de VOC. Dat is het moderne denken.

Wanneer een minister of premier een voormalige kolonie bezoekt of een land van waaruit slaven werden vervoerd door Nederlanders dan worden steeds weer excuses gemaakt, soms voor de vierde of vijfde keer. Alsof één keer niet genoeg is, en bovendien zonder dat het bezoekende land erom heeft gevraagd.

 

Weg-met-ons-syndroom

Kortom, het Westen is dader, schuldig aan veel ellende in de wereld en moet boetedoen, in ieder geval een toontje lager zingen. Deze beschuldigingen komen overigens met name van binnenuit, niet eens zozeer uit de Derde Wereld. Het zijn vooral westerse intellectuelen, wetenschappers, progressieve politici die het Westen in de beklaagdenbank hebben gezet. Die dus in feite zichzelf schuldig hebben verklaard. Dit is in de kern, in popi jopi taal, het weg-met-ons syndroom.

Wie de vrees uitspreekt dat de westerse cultuur, onze eigen identiteit op het spel staat bij de invasie van zoveel vreemdelingen wordt belachelijk gemaakt, op zijn minst. Of nog erger, gediskwalificeerd als vreemdelingenhater of racist. Want -zie Riesman – we moeten rekening houden met de ander, zelf tellen we niet meer mee. Behalve als het om onze portemonnee gaat… Maar onze identiteit? Velen zullen niet eens in staat zijn om de fundamenten van onze eigen identiteit te omschrijven, ook vele intellectuelen en politici niet… Maar we zetten ons wel in voor een indianenstam in de oerwouden van Venezuela of Gabon wanneer die moeten wijken voor nieuwbouw of grootschalige rijstbouw door een multinational. Dat de westerse landen hun welvaart grotendeels te danken hebben aan dergelijke vormen van grootschalige industrie en dat de kleinschaligheid van de economie in de Derde Wereld vaak armoede betekent, dat besef is niet aanwezig.

 

Ten dode opgeschreven

We durven nauwelijks meer voor onszelf op te komen als het gaat om onze identiteit. Sommigen willen het wel maar zijn wat minder begaafd hierin. Een andere reden is dat men al snel wordt geïntimideerd door politici en leidende opiniemakers. Maar soms wordt het teveel, zoals bij de komst van weer een azc of bij de discussie rond Zwarte Piet en barst het protest heel even los. Doch het protest wordt al snel weggemasseerd en ingekapseld. Maar we blijven stil wanneer de gemeente besluit om dit jaar geen kerstboom te plaatsen op het marktplein, of wanneer de directie afziet van het traditionele kerstpakket, omdat het allemaal te omstreden is geworden vanwege protesten uit de islam-hoek. En de druk om enkele nationale/christelijk feestdagen in te leveren ten faveure van vrije dagen voor andere religies of culturen wordt elk jaar groter. En ook hier zien we nauwelijks weerstand bij de autoriteiten. Je zou bijna jaloers worden op die landen die leiders hebben die nog wel opkomen voor de nationale cultuur en het eigenbelang zoals Hongarije en Polen.

Is onze cultuur ten dode opgeschreven? Ik vrees van wel maar dat proces is een zaak van vele generaties en zal niet schoksgewijs plaatsvinden maar evolutionair. Het is niet alleen het ontbreken van de wil om de eigen cultuur te handhaven en te verdedigen maar het gaat, zoals ik in het begin als stelde, in dit soort processen uiteindelijk om aantallen die de doorslag geven. Overigens zal die other directedness, dat geringschatten van de eigen cultuur wel eens een keer weer omslaan want niets is veranderlijker dan de mens. Maar dan zal het te laat zijn want de migranten zijn gekomen om te blijven en vermenigvuldigen zich snel en er komen er steeds meer.

De bevolking van vele landen in het Midden-Oosten bestaat in meerderheid uit vreemdelingen, gastarbeiders die het werk opknappen. De sultan van Oman zei eens, in een openhartig interview met de eminente Midden-Oosten- kenner Peter Verlinden, dat naturalisatie/permanent verblijf van al die arbeiders geen optie is omdat dat zou betekenen dat de eigen cultuur verloren zou gaan. De Omanieten zijn al met weinigen en tegen een meerderheid leg je het op den duur af. Dat besef is in het Westen niet aanwezig. Waar gaan we naar toe? Het meest waarschijnlijke is een soort Libanon of Balkan en we mogen alleen maar hopen voor ons nageslacht dat het vreedzaam blijft.