Wintergedichten

Civis Mundi Digitaal #55

door Piet Ransijn

Van de IJssel naar het IJsselmeer             2016 12 16 Weer thuis bij de IJssel na bezoek aan Lelystad

Afscheid van de IJssel

 

Het is voor mij alsof de IJssel leeft

omdat zij troost en vreugde geeft

Ik zal je missen als ik weg zal gaan

en ga verhuizen ver van jou vandaan

 

Geen stroom maakt mij zo blij als jij

Iedere dag ben jij weer mooi voor mij

Wanneer je oplicht in de maneschijn

of in de nevel voor mijn oog verdwijnt

 

De levensgeest die in jou leeft

en in jouw golven voortbeweegt

stroomt in de deining met jou mee

langs jouw groene oevers naar de zee

 

Als je uitstroomt in het IJsselmeer

ontmoet ik daar jouw water weer

Ook in de mist en in de regen

kom ik overal jouw druppels tegen

 

Op weidse vlakten van het IJsselmeer

ontmoeten onze zielen elkaar weer

We blijven met elkaar verbonden

door een onverklaarbaar wonder

 

Jouw betoverende sprookjessfeer

vibreert ook bij het IJsselmeer

De rijk begroeide uiterwaarden

bedekte jij met aangeslibde aarde

 

Op de bodem van het IJsselmeer

legde jij een rijk bezinksel neer

Daar kom ik ook jouw sedimenten tegen

Ik kom je niet alleen in mist en regen tegen

 

Ook in bloemen en in bomen

die uit jouw slib zijn opgekomen

In jouw langgerekte stromingsdal

groeit een welig leven overal

 

Waar ik woonde mijn leven

overal met jou verweven

In verbinding met jou krijgt het zin

Voor mij ben jij een heilige Godin

 

Jij bent voor mij een levend wezen

dat telkens troost brengt in mijn leven

In de tijd dat wij bij jou verbleven

heb je mij veel goeds gegeven

 

Aan jouw oevers heb ik veel gemediteerd

Vele uren in jouw buurt gebivakkeerd

Tot vele verzen heb je mij geïnspireerd

en mij meegaan met de stroom geleerd

 

Haast dagelijks krijg jij een eerbetoon

zolang ik in jouw stroomdal woon

met de elfjes en de gnomen

die ook aan je oevers wonen

 

Zolang het kan ga ik nog naar jou toe

Ik voel mij daarvoor nooit te moe

Daarom wil ik bij je blijven komen

Als jij glanst en schittert in mijn ogen

word ik door jou meegenomen

in een stroom van mededogen

 

Over de IJssel zie Jan Terlouw die een gedicht over de IJssel voordraagt: https://dewerelddraaitdoor.bnnvara.nl/media/381574

 

Het IJsselmeer

       

Het gevoel van weleer                      2018 01 24

 

Opeens was het er weer

Het gevoel van weleer

De aanhankelijkheid

en de geborgenheid

van een kind

 

dat bijna blind

zich overgeeft

aan wie zorg heeft

voor het welzijn

door ervoor te zijn

 

            *******

 

Zelfstandigheid en eigenheid

zijn is meestal maar betrekkelijk

Mensen kunnen niet zomaar

door het leven zonder elkaar

Er blijft altijd afhankelijkheid

Er is geen zelfvoorzienendheid

 

En uiteindelijk verglijdt

de individuele eigenheid

voorbij de ruimte-tijd

in onbestemde eeuwigheid

 

Zoals de stralen van de zon

vindt een ieder daar zijn bron

en in de tijdeloze tederheid

is niets meer dat ons scheidt

 

 

Het morgenlicht verschijnt                      2018 01 14

 

Als de Eeuwige (Ge)liefde

aan de horizon verschijnt

de sluier van onwetendheid

in het morgenlicht verdwijnt

worden bindingen doorbroken

als nieuwe liefde is ontloken

 

Het leven wordt doorzichtig

in het transcendente transparant

en beweegt zich voorzichtig

naar de positieve kant

 

De zon komt op in het nieuwe land

De sluiers wijken, mist verdwijnt

als het zonlicht stralend schijnt

Er zijn nog wel veel wolken

die het hemelruim bevolken

 

Zij houden het licht niet tegen

als zij door de wind gedreven

zich bewegen naar de horizon

waar de zon de nieuwe dag begon

 

Vanuit het nachtelijke duister

gloort de zon in stralend luister

dat het leven overstelpt met licht:

het licht dat ieder mens verlicht*                *Johannes 1:9

 

 

De stilte en het licht              2018 01 22

 

De stilte en het licht

die ik ooit heb gekend

en die er altijd is

maar vaak vergeten is

komt af en toe weer boven

 

Dan daagt het inzicht

Je weet dan weer

dat dit is wat je bent

Dan stroomt iets in je over

 

Dan hoef je niet veel meer

Er is je al genoeg gegeven

Je wilt dan in die vrede leven

 

En inzicht in dit licht

voor zover dat is gegeven

aan anderen geven

 

            *******

 

De wereld van onwetendheid

lijkt de weg volkomen kwijt

Gevangen in een schaduwrijk

verwikkeld in verwoede strijd

met zijn eigen opgeblazenheid

 

Mensen zijn gevangen

in wensen en belangen

terwijl zij naar geluk verlangen

Zoals ik zelf heb meegemaakt

toen ik de weg was kwijtgeraakt:

 

De weg naar stilte en naar licht

die af en toe weer bovenkomt

er altijd is en niet vergeten is

 

Wanneer het wereldse rumoer verstomt

dan daagt het inzicht in het licht

en is er geen gemis en droefenis

 

Het leven is dan vreugdevol

kinderlijk eenvoudig liefdevol

En niets lijkt dan te dol

 

 

Uitgestoken hand                 2018 01 11 Na oppasdag tussen het verhuizen door

 

Soms deel je even

in een kinderlijke wereld

waar problemen niet bestaan

Waarom zijn wij er niet gebleven?

 

Waarom zijn wij eruit gegaan

in de gecompliceerde wereld

van onafgemaakte taken

die strijden met de tijd

om tijdig af te maken

 

Of is er een Voorzienigheid

die ons op weg begeleidt?

Die soms precies op tijd

ons van een last bevrijdt

 

Een uitgestoken hand

komt dan naar onze kant

Soms komt er ongevraagd

een antwoord op een vraag

 

Alsof er iets is dat je draagt

als je wordt uitgedaagd

Het vraagt van onze kant

ook een uitgestoken hand

 

En te zijn toegewijd

aan de Voorzienigheid
om je te willen laten dragen

in ootmoed en in overgave

 

Zonder tegenstand en strijd

aan wat anderen ons vragen

Ook de eigen uitgestoken hand

te willen zien in ruim verband

gericht op hogere taken

om het leven te vervolmaken

 

 

Op jezelf zijn                                    2018 01 05

 

Je komt soms op jezelf te staan

Je moet zelf de kou door gaan

Er helpt geen lieve moeder aan

 

Weinig mensen zijn ermee begaan

druk bezet met hun bestaan

waarin ze zelf de kou door gaan

 

Ieder mens heeft ook een eigen leven

om zijn voorkeur aan te geven

Zo heeft ieder mens een eigen zijn

Hoe dan ook: het mag er zijn

 

Wie veroordeeld is alleen te zijn

in de kerker van zijn eigen zijn

vindt daar soms een staat van zijn

waarin de begrenzingen vervagen

 

Inzichten gaan steeds meer dagen

als een antwoord op zijn vragen

Niet meer met zichzelf verlegen

blijkt het kruis uiteindelijk een zegen

 

In de rust van het alleen zijn

wordt bewust wat er mag zijn

en dat anderen er mogen zijn

ook wanneer zij anders zijn

 

Er is geen oordeel meer

geen etiket vanuit een leer

Er is dan wat er is

Er is dan geen verweer

ook al doet iets zeer

 

Vreugde, pijn en droefenis

lossen op in dat wat is

in een staat van zelfbewustzijn

waarin alles wat er is mag zijn

 

            **********

 

Ook degenen die zijn overleden

delen in die staat van vrede

Het verdriet van hun afwezig zijn

mag er in die staat ook zijn

 

Soms komt dan een geluk je tegemoet

vanuit het diepst van je gemoed

Je krijgt weer volop levensmoed

Alsof wat tegen zit er niet toe doet

 

Je voelt je als het ware weer gedragen

vanuit diepere bewustzijnslagen
zonder wie dan ook erom te vragen

of je bij een ander te beklagen

 

Je voelt van binnen vaste grond

Draait niet meer in kringen rond

Laat ook geen beslag meer op je leggen

door wat anderen vinden of je zeggen

 

Want de meesten zijn als blinden

die hun weg niet kunnen vinden

Velen roepen in het duister

en ze willen dat je luistert

 

Mensen willen hun gevoelens uiten

gaan zich daarbij soms te buiten

Luister dan met mededogen

zie de toestand onder ogen

 

Mensen willen hun gevoelens delen

voor zover zij kunnen velen

Kom hen daarin tegemoet

In het diepst van ons gemoed

is vrede en geluk in overvloed

 

 

Penfriend: vriendschap op papier              2018 01 02

 

Er is een vriend die altijd tijd heeft

Aan wie je wat er in je leeft

altijd kunt toevertrouwen

zonder je te hoeven in te houden

en die zich nergens aan stoort

 

Hij zegt je na met ieder woord

en lijkt het eens met wat hij hoort

Hij geeft alleen geen antwoord

omdat hij je stem niet hoort

en wat je zegt in stilte smoort

 

Het is een vriendschap op papier

geschreven met een pen op dit papier

 

 

Transcendent is wat je bent             2017 12 31

 

Hoewel je velen kent

lijkt het of je ook alleen bent

Omdat je niemand kent

die je begrijpt zoals je bent

 

Wat ik ben dat weet ik ook niet

Iets in mij dat niemand ziet

Geen vreugde of verdriet

maar iets dat niemand kent

 

Want wat je werkelijk bent

blijft haast ieder onbekend

Het gaat boven het verstand

Men noemt het transcendent

 

Het lijkt ongrijpbaar transparant

iets wat het oog niet ziet

Ook het denken kent het niet

Het gaat het binnenste te buiten

en kan zich slechts in stilte uiten

 

Geheel onzichtbaar is het daar

Maar niemand kijkt ernaar

Iedereen bekijkt de buitenkant

maar heeft het zelf niet in de hand

en vat het niet met zijn verstand

 

Soms heeft men een gevoel

van wat ik eigenlijk bedoel

Een onuitsprekelijk weten

dat velen zijn vergeten

 

Waardoor je op mijzelf bent

terwijl ik vele vrienden kent

Maar eigenlijk niet iemand kent

die je begrijpt zoals je werkelijk bent

 

Behalve enkelen misschien

die iets van je wezen zien

voorbij de grens van het gemoed

waar men ook zichzelf ontmoet