Radicalisme

Civis Mundi Digitaal #69

door Wim Couwenberg

Christelijk radicalisme

De ontwikkeling van christelijke organisaties die zijn ontstaan als reactie op het moderniseringsproces, wordt gekenmerkt door toenemende aanpassing aan de moderne cultuur, resulterend in een steeds verder voortschrijdend proces van interne secularisatie. Daardoor zijn zij in hun oorspronkelijke confessioneel opzet en doelstelling mislukt, en is hun bestaansreden problematisch geworden.

Het christelijke radicalisme en de bevrijdingstheologie als ideologische inspiratie daarvan zijn er niet in geslaagd ene duidelijk eigen alternatief te ontwikkelen tegenover het scherp gekritiseerde burgerlijk-liberale samenlevingstype. Het reveil van burgerlijk-liberale normen en waarden en het verval, zo niet de capitulatie daartegenover van links-radicale stromingen en bewegingen noopten de christelijk radicale stroming in en buiten de kerken tot een grondige herbezinning op hun positie. Wel heeft het christelijk radicalisme vanwege zijn progressieve oriëntatie zijn positieve betekenis behouden.

 

Islamitisch radicalisme

Sinds de bekende aanslagen van 9/11 zijn we steeds meer geconfronteerd met een islamitisch radicalisme, en een radicalisering van de mentaliteit van moslims. En dat heeft een uitgesproken negatieve betekenis gekregen. Dat is geen wonder, want wat dat islamitisch radicalisme voorstaat, staat haaks op de westerse liberale waarden van onze moderne cultuur. Radicalisme krijgt dus in een islamitische context een heel andere duiding en waardering.