Een zoon voor de Führer

Civis Mundi Digitaal #71

door Roel van Duijn

Aankondiging van: Roel van Duijn, Een zoon voor de Führer. De nazi-utopie van Julia Op ten Noort. Uitgeverij Boom, Amsterdam, 2018.

 

Jonkvrouwe Julia Op ten Noort (1910-1994) was de meest betekenisvolle Nederlandse Nazivrouw. Zij was ophitsend, aantrekkelijk en creatief. Zij zocht koortsachtig naar de hoogste staat van het menselijk samenleven.

Als jonge vrouw verbond ze zich met huid en haar aan twee niet te bevatten projecten van de nazi’s: de vernietiging van het ene mensenras en tegelijkertijd de schepping van een nieuw, zogenaamd superieur ras. Julia heeft de Nationaalsocialistische Vrouwen Organisatie opgericht, ze was hecht bevriend met Himmler en Rost van Tonningen.

Zij behoorde tot de topkringen die bewust werkten aan de verbreiding van de SS-ideologie en zette ‘op het slagveld van de vrouw’ haar eigen lichaam in om in een geheim Lebensborn Heim een telg van dit superras te baren. 

Ik beschrijf haar leven vanwege de verwantschap tussen de huidige populisten en de opkomende nationaalsocialisten van de jaren dertig. Om de vijand te kunnen verslaan moeten wij hem diep begrijpen.

Roel van Duijn

Op de foto Julia Op ten Noort (midden) als directrice van de Reichsschule für Mädel in Heythuysen, waar zij de vrouwelijke élite van het Derde Rijk opvoedde. Zij ontvangt SS-Obergruppenführer Heissmeyer uit Berlijn (links) en achter hem Rauter. de Höhere SS- und Polizeiführer uit Den Haag. Zij leidt hen door de erehagen van haar leerlingen. 1943.

Kort daarna vertrok Julia naar Duitsland om, in overleg met Himmler, als ongehuwde moeder een kind ter wereld te brengen in een Lebensborn Heim. Als zoon voor de Führer. Heinrich heette hij, naar zijn peetvader Himmler. Was deze ook zijn vader? Naast hem waren er twee andere kansrijke kandidaten. Wie van de drie?

En hoe verging het moeder en zoon in Duitsland, waar zij sindsdien woonden? Door een speurtocht langs plekken en getuigen heb ik het allemaal nauwkeurig uitgezocht. Ik heb me laten informeren door de archieven van het NIOD en andere bronnen.

Zoals het rapport van de politie in Frankfurt over de gruwelijke, raadselachtige dood van Heinrich. Uiteindelijk ontmoette ik in Fulda (Hessen) een groep Boeddhisten die enthousiaste leerlingen van Julia zijn, zonder iets over het verleden van deze manische utopiste te weten. 

Hoe kan het dat een mens met een in wezen goed karakter, afkomstig uit een goed Nederlands milieu, zich laat meesleuren door de zwarte vloed? Waarom was zij zo ontvankelijk voor foute mannen met vreselijke visioenen? Op zoek naar het antwoord bevat het boek ook een essay met persoonlijke aantekeningen over het leven van Julia als spiegelbeeld van mijn eigen leven.