Deel 2: De geheime dienst (CIA)

Civis Mundi Digitaal #143

 

In het voorgaande kwam vooral de financieel-economische macht van de VS naar voren in internationaal verband in overeenstemming met de bevindingen van Domhoff in nationaal verband in Who Rules America? In het volgende staat de rol van de CIA centraal die de buitenlandse politiek van de VS ondersteunt en niet aan orde komt bij Domhoff, die zich beperkt tot binnenlandse politiek. Het verband tussen de CIA en de machtselite is evident, maar wat nu de Deep State precies is blijft onduidelijk. De geheime dienst roept associaties op het een aan het oog onttrokken Deep State, maar bij nadere beschouwing van de CIA komt daarvan weinig boven water. De CIA blijkt een vaak falende organisatie te zijn, die zijn veelal eigen gang gaat, maar onder het uiteindelijke gezag en de verantwoordelijkheid van de president valt, die de directie kan benoemen en vervangen.

De financieel-economische hegemonie van de VS wordt ondersteund door militaire hegemonie, zoals Mills al beschreef in The Power Elite. De VS heeft zo’n 800 militaire bases, verdeeld over 80 landen, tegen het einde van de Koude Oorlog zelfs 1600. Vaak in dictatoriaal geregeerde landen. De VS willen de leidende wereldmacht zijn en blijven en de opkomst van een rivaliserende macht voorkomen, volgens de Defense Planning Guidance van Paul Wolfowitz, onderminister van Defensie, en zijn assistent Scooter Libby. Het ging erom “andere staten zich zo te laten gedragen als wij willen”. Eerst via zgn “soft power", een soort sanctiemacht van "diplomatieke straffen en belonen”, bijv. “Financial Warfare” via het monetaire systeem dat door de VS wordt beheerd. (p112) Maar als het niet goedschiks gaat, zijn er andere middelen en militaire interventie als uiterste middel.

De VS  zijn ook “erg bedreven gebleken in het beïnvloeden van de uitkomst van verkiezingen in andere landen”. (p114) Ze steunen pro-Amerikaanse kandidaten en dictators en zijn niet te beroerd om tegenstanders desnoods uit de weg te ruimen. De CIA Central Intelligence Agency is daarbij een belangrijke instelling.

De CIA is opgericht in 1947 vanuit de Office of Strategic Services (OSS) en werd voor een deel bemand met voormalige SS-ers na een overeenkomst tussen de OSS-chief en latere CIA-baas Allen Dulles en de Duitse SS-generaal Karl Wolff, om Duitse kennis over te nemen en uit Russische handen te houden. Er werden ook meer dan 1500 wetenschappers uit nazi-Duisland binnengehaald. Een van de bekendst is Werner von Braun, “zonder twijfel de beste raketgeleerde uit de geschiedenis... Hij maakte de de eerste reizen naar de maan mede mogelijk” en de eerste satelliet. (p119) Onder hen waren ook artsen die gruwelijke dodelijke medische experimenten uitvoerden, zo bleek uit documenten van de Office of Special Investigations (OSI) die dit onderzocht. 

De CIA was ook zeer geïnteresseerd in mind control-technieken, waaraan het Duitse volk zou zijn blootgesteld, gezien hun massale steun voor het nazi-regime. Daartoe werd een ultra-geheim project opgezet, MK-ULTRA. Voor de ‘hersenspoeling’ werden ook schadelijke chemicaliën gebruikt. Het kwam in 1975 in de openbaarheid, maar veel documenten waren op last van CIA-directeur Richard Helms al vernietigd.

 CIA (Central Intelligence Agency) | Historiek

De CIA probeert de wereld naar zijn hand te zetten. https://historiek.net/thema/cia/

Regime change

Een andere specialiteit van de CIA is het regelen van regime change, het veranderen of omverwerpen van een buitenlandse regering. Aanvankelijk vooral in Latijns Amerika, later ook elders, uit angst voor het communisme. Een eerste voorbeeld is het afzetten van de in 1951 democratisch gekozen geliefde Iraanse premier Mossadeq, die de olieindustrie nationaliseerde tegen westerse, vooral Britse belangen in. Met nadelige propaganda en het opzetten van gewelddadige rellen en demonstraties met honderden doden lukte het uiteindelijk hem af te zetten. (En nu zitten zij en wij nog steeds met de gebakken peren van een vijandig Iran en een instabiel Midden Oosten)

De CIA bracht de democratisch gekozen president Allende ten val, nadat het niet lukte de verkiezingen te vervalsen en faciliteerde waar mogelijk Operatie Condor van de Chileense dictator Pinochet, een internationaal samenwerkingsverband tegen ‘subversieve elementen’, d.w.z. linkse oppositie, waarbij doodseskaders weren ingezet. “Vele tienduizenden mensen werden vermoord of ‘verdwenen’... politici, leraren, boeren- en rechtenactivisten, vakbondsmedewerkers, journalisten, schrijvers, studenten of zelfs priesters en nonnen... 50.000 doden, 30.000 verdwijnen en 400.000 personen achter slot en grendel.” (p127).

De CIA mag formeel geen moorden plegen. Leden van Al Qaida mochten echter van het Congres worden geliquideerd na 9/11. Ze werden zonder proces en zonder bewijs geliquideerd. Ook voor 9/11 zijn er gedocumenteerde moordaanslagen van politici die niet aan de kant van de VS stonden. De moorden werden uitbesteed. Vliegtuig- en helikoptercrashes en het onveilig maken van auto’s zijn probate middelen. Oud-CIA agent Bill Oxley onthulde op zijn sterfbed dat de overheid van de VS verantwoordelijk was voor zeker zeventien moorden.

In 1971 openbaarde Daniel Ellsberg, voormalig medewerker van de RAND Corporation, de denktank voor het leger van de VS, de Pentagon Papers met de leugens en misleiding van het Amerikaanse volk over de oorlog in Vietnam. Hij heeft het overleefd, hoewel hij op vele manieren werd dwarsgezeten en de persvrijheid werd door de Supreme Court bekrachtigd. 

 

Oekraïne 

In The Grand Chessboard: American Primacy and the Geostrategic Imperatives (1997) beschrijft geostrateeg en nationale veiligheidsadviseur Zbigniew Brzezinski het strategisch belang van het Euraziatische “supercontinent met meer dan 75% van de wereldenergiereserves [...wie dit] weet te domineren, domineert de wereld. Een Euraziatische economische gemeenschap van Europa en Rusland en Russische en Europese export is niet in Amerikaans belang. Vandaar het strategische belang van Oekraïne en Nord Stream voor de doorvoer van Russisch gas en olie, die door de oorlog aldaar is gestagneerd, evenals de economische uitwisseling, terwijl de afhankelijkheid van de VS is toegenomen. 

Bij de pro-westerse regime change in Oekraïne, de zogenaamde Oranje Revolutie, werd het "’spontane protest’ in werkelijkheid aangestuurd door de VS.... Het komt erop neer... dat frustraties onder de bevolking in ‘bevriende’ media breed worden uitgemeten [...en] uitvergroot en het heersende politieke regime moet de schuld van alle misstanden krijgen... Verkiezingsfraude moest sterk worden uitvergroot om zo studenten... klaar te stomen voor een opstand. Bewegingen als deze worden steevast gefinancierd en anderzijds ondersteund door het zgn. ‘US interference network’. (p132,133) Dit netwerk faciliteert onrust en chaos onder de bevolking en de roep om wisseling van politiek regime, opgevoerd als overwinning van het volk en zegen voor de democratie.

De complexe situatie wordt hier wat eenvoudig en eenzijdig weergegeven. Het Westen was niet verantwoordelijk voor de corruptie en en de pro-westerse wens van de bevolking, die merendeels aansluiting wilde bij de EU, terwijl de afgezette president aansluiting zocht bij Rusland. Dit conflict heeft het Westen versterkt en uitgebuit. De VS zou volgens de voor Oekraïne verantwoordelijke onderminister Victoria Nuland vijf miljard hebben geïnvesteerd in deze regime change. Uit een uitgelekt telefoongesprek bleek dat zij met de ambassadeur van de VS in Oekraïne sprak over geschikte regeringskandidaten. Rusland kreeg de schuld van het lekken.Bij de protesten werd op de bevolking geschoten. De afgezette president kreeg de schuld, de opstand escaleerde en de president vluchtte. Uit onderzoek zou zijn gebleken dat werd geschoten vanuit locaties die in handen waren van de demonstranten. Het werd bevestigd door een uitgelekt telefoongesprek van buitenlandcoördinator Catherine Ashton. De gang van zaken in de Oekraïne is dus gecompliceerder en anders dan westerse media berichten.

 

Het Midden-Oosten

“Sinds al die Amerikaanse inmenging is er in het Midden-Oosten sprake van een humanitaire ramp die tientallen miljoenen treft en een immense vluchtelingenstroom op gang heeft gebracht.” Deze is nadelig voor Europa, dat desondanks de politiek van de VS steunt, “en daarmee de eigen vluchtelingencrisis veroorzaakt”. (p147)

De VS heeft de rebellen van Islamitische Staat bewapend om Syrië dwars te zitten dat als bondgenoot van Rusland een pijplijn naar Europa weigerde vanuit het grootste gasreservoir ter wereld tussen Iran en Qatar, bedoeld om Europa minder afhankelijk te maken van Russisch gas en Rusland en Europa uit elkaar te spelen. “Een CIA rapport uit 2012 beschrijft haarfijn waarom de VS een door Al Qaida geleide Islamitische Staat  in Syrië en Irak wilde laten ontstaan.” (p149)

Ook companen van Bin Ladens Al Qaida in Afghanistan zijn door de VS bewapend in de jaren tachtig om de Russen dwars te zitten. “Robin Cook, de toenmalige Britse Minister van Buitenlandse Zaken, kwam zelfs met de schokkende mededeling dat Al Qaida het product was van westerse inlichtingendiensten... De Amerikaanse generaal William Odom gaf openlijk toe dat de VS al tientallen jaren terroristen gebruik om haar doelen te bereiken.” Bijv. het Moslimbroederschap in Egypte in de jaren zeventig en eerder de islamisten tegen Soekarno.

De inval in Irak omdat dit massavernietigingswapen had, berustte op leugens. 

In Libië vond ook een regime change plaats door steun aan islamitische rebellen, die leidde tot het uit de weg ruimen van Khadaffi, omdat hij tegen westerse belangen inging. Hij wilde namelijk onder meer de olie-industrie nationaliseren en een pan-Afrikaanse gouden munteenheid creëren, een concurrent voor de dollar. Een Brits rapport van de Commissie voor Buitenlandse Zaken geeft informatie over de interventie en de steun aan de rebellen. Bescherming van de bevolking werd als dekmantel gebruikt voor de interventie, die juist zeer nadelig was voor de bevolking.
De oorlogen in het Midden-Oosten dienen om de grootse oliebronnen ter wereld te controleren, de sleutel tot controle over de economie. Het RAND rapport Unfolding the Future of the Long War uit 1998 verduidelijkt de plannen van de VS op langere termijn om oorlog te voeren om grip te krijgen op het Midden-Oosten. Generaal Wesley Clark wordt uitvoerig geciteerd. Het ging om zeven landen “om de oude Rusland-getrouwe regimes op te ruimen voordat een nieuwe supermacht voorbijkomt die ons uitdaagt.” (p163). Namelijk het machtige China, dat ook afhankelijk is van olie uit het Midden-Oosten.

 

Wereldwijd leiderschap

In 1997 werd de neoconservatieve denktank PNAC, Project for the New American Century opgericht voor de Nieuwe Amerikaanse Eeuw opgericht) met als doel de bevordering van wereldwijd Amerikaans leiderschap met militaire (over)macht. Leden waren onder meer vicepresident Dick Cheney. minister van defensie Donald Rumsfeld en onderminister Paul Wolfowitz in regeringen onder Bush jr.

"Preventieve oorlogen’ behoren ook tot de middelen om het doel te bereiken. Het rapport Joint Vision van het Ministerie van Defensie beschrijft in lijn daarmee de "’full-spectrum- dominance”-doctrine met de VS langdurig als dominante macht.

Het rapport Rebuilding America’s Defenses (1999) van de PNAC “beschrijft verder dat het lastig zal zijn.... om het Amerikaanse volk van de noodzaak hiervan te overtuigen. Tenzij een catastrofale gebeurtenis als ‘Pearl Harbor’als katalysator zou kunnen werken... Binnen een jaar ‘’kregen’ de VS met hun 9/11 hun ‘nieuwe  Pearl Harbor’... De publieke roep om wraak... zorgde voor de nodige publieke en politieke steun voor het uitvoeren van vergeldingsacties.” (p164-166)

Er kwam toen voldoende steun om Irak binnen te vallen en Saddam Hussein uit de weg te laten ruimen, die al langer op het lijstje stond van sta-in-de-weg voor het beleid van de VS, dat in diverse documenten van voor 9/11 werd beschreven.

De Eerste Golfoorlog in 1991 was al bedoeld om Saddam dwars te zitten. Pogingen om deze te voorkomen werden genegeerd. Om publieke steun te krijgen werd een meisje op TV getoond met een verzonnen verhaal dat Iraakse soldaten babies vermoordden. Zij was de dochter van de ambassadeur van Koeweit en was daar niet geweest, maar zat veilig op de ambassade in de VS. Het was onderdeel van een PR campagne door een ingehuurd PR bedrijf.

De aanleiding tot de oorlog in Afghanistan was volgens de voormalige Britse ambassadeur in Oezbekistan Craig Murray de weigering door de Taliban van een pijplijn door Afghanistan als de Afghanen daar niet van zouden profiteren. De pijplijn diende voor het Amerikaanse bedrijf Enron.

 

https://www.blckbx.tv/buitenland/docu-over-9-11-nine-eleven-langs-de-lat-van-het-kritisch-denken

9/11

Wat betreft de 9/11 bestaan twijfels niet alleen bij complotdenkers. Er zijn vele hooggeplaatste deskundigen die de de officiële verklaring in twijfel trekken op onderbouwde gronden. Onder hen specialisten wat betreft inlichtingendiensten, defensie en techniek. Andreas van Bulow, oud-staatssecretaris van Defensie en minister van Onderzoek en Technologie schreef er een boek over Die CIA und der 11 September. “Om vier grote passagiersvliegtuigen binnen een paar minuten te kapen... is volgens hem ondenkbaar zonder rugdekking van geheime overheidsdiensten.” 

3000 onafhankelijke deskundigen hebben zich verenigd in Architects and Engineers 9/11 for Truth, NIST, waaronder experts op het gebied van gecontroleerde sloop en instorten van gebouwen. Getuigen zagen gesmolten staal stromen, dat pas bij 1500 graden smelt, terwijl kerosine kan verhitten tot ong. 800 graden. Na de ineenstortingen zijn volgens officiële rapporten ijzerrijke bolletjes gevonden die overeenkomen met de bolletjes na de ontbranding van militaire thermiet, dat staal kan verbranden. Diverse brandweermannen hebben explosies gehoord. Bij de aanslag op het Pentagon, een van de meest beveiligde gebouwen ter wereld, zijn geen vliegtuigonderdelen aangetroffen. Het gat in het Pentagon is kleiner dan de omvang van een vliegtuig. Er zijn geen beelden vrijgegeven van de zeker 85 beveiligingscamera’s

De officiële verklaring roept veel vragen en onduidelijkheden op. Hoe kunnen de brandwerende staalconstructies van de torens door de brand tot op de grond toe afbranden? Wat verklaart de rookpluimen die onderin de toren zijn waargenomen? Waarom onderschepte Defensie de vliegtuigen niet, terwijl zij dit volgens experts binnen een kwartier hadden kunnen doen? 

Na de de aanslag volgde in september 2001 mysterieuze antrax aanvallen via briefpost met de besmettelijk miltvuurbacterie met vijf slachtoffers en 22 geïnfecteerden, die zonder enig bewijs werden toegeschreven aan Saddam Hussein of Al-Qaida. De publieke onrust was enorm. De antrax bleek afkomstig uit militaire laboratoria in de VS, waar onderzoek werd gedaan naar biowapens. Er werden twee verdachten aangewezen, waarvan er een werd vrijgesproken en schadeloos gesteld en de ander zelfmoord gepleegd zou hebben. Daarna bleek dat zijn lab de geavanceerde antrax-variant niet geproduceerd kon hebben. De daders zijn niet gevonden en zouden afkomstig zijn geweest van Amerikaanse insiders, niet van Saddam of Al Quaida.

Met de beschuldiging van antrax-aanvallen werd wel de inval in Irak mede gelegitimeerd. Duidelijk is dat de VS onderzoek doet naar verboden chemische en biologische wapens. In de oorlog in Vietnam werd eerder 45 miljoen liter van het ontbladermiddel Agent Orange gebruikt waardoor talloze misvormde babies zijn geboren bij de getroffen burgerbevolking. Daarnaast nog andere giftige chemicaliën vermengd met kankerverwekkend dioxine.

Niet alleen de inval in Irak kreeg publieke en politieke steun. In oktober 2001 na 9/11 werd ook de Patriot Wet aangenomen die de overheid o.a. vergaande bevoegdheden gaf tot afluisteren en informatie vergaren van burgers en andere landen in samenwerking met Big Tech, die er wel bij vaarde. 

 Munten als economische wapens - KBC Bank & Verzekering

https://www.kbc.com/nl/economics/publicaties/munten-als-economische-wapens.html 

‘De dollar als wapen’

Genoemd is reeds dat de dollar in 1947 de wereldmunt werd. Dit had enorme voordeel voor de VS, die geld uit het niets kon creëren, omdat er wereldwijde vraag naar dollars was. Een aantal landen, zoals Frankrijk en Nederland wisselen echter hun dollarreserves om in goud, omdat het vertrouwen in de dollar beperkt was. De dollar werd in 1971 door Nixon losgekoppekd van goud en hoefde niet meer door goud te zijn gedekt. In plaats daarvan werd de dollar gedekt door de olieprijs van de OPEC landen door deze in dollars te laten betalen in ruil voor econimsche en infrastructurele steun van de VS. Landen die hun olie niet in dollars verhandelden, zoals Syrië, Irak en Iran werden besteden door de VS. De oorlogen van de VS in het Midden-Oosten hebben draaien om olie.

De oliecrisis in 1973 zou het gevolg zijn geweest van de olieboycot van Arabische landen wegens westerse steun aan Israel. Het werd echter mede door de VS besloten op een geheime Bilderbergbijeenkomst om door een stijging van de olieprijs een grote vraag naar dollars te creëren. Iran en Saoedi-Arabië werkten mee. “Het Anglo-Amerikaanse establishment... evenals de zeven oliegiganten... hadden enorm veel profijt van het embargo... Ook het IMF profiteerde... Door de hoge olieprijzen werden derdewereldlanden gedwongen leningen bij het IMF aan te gaan. Deze moesten... in dollars worden afbetaald, wat de ‘dollarisatie’ van de derde wereld in de hand werkte.” (p206)

Monetaire macht hangt samen met militaire macht “De Amerikaanse militaire hegemonie wordt gebruikt en misbruikt voor de monetaire hegemonie,” volgens politicoloog Joachim Kirshner in Currency and Coercion. “De VS kon oorlog na oorlog financieren met vers geprinte dollars.” (p207,208) Centrale banken werden overgehaald hun reserves in staatsobligaties te houden, hetgeen de vraag naar dollars veilig stelde, waardoor de VS hun militaire uitgaven kon financieren. 

De dollarhegemonie hangt samen met het feit dat met dollars olie gekocht kan worden. Elk land heeft beide nodig. Landen kopen goederen van de VS om aan dollars te komen. Door de dollar als wereldmunt kon de VS dollars drukken, rente en inflatie sturen, de wisselkoers manipuleren en het internationale monetaire systeem domineren. China en Rusland bouwen hun reserves echter steeds minder in dollars en steeds meer in goud en andere ‘hard assets’.

Het Internationale Monetaire Fonds (IMF) en de Bank voor Wederopbouw en Ontwikkeling (IBRD/ World Bank) “werden gepresenteerd als organen die de belangen van de wereld zouden dienen, maar werden in feite bestuurd door de VS [en...] gebruikt om (ontwikkelings)landen door kredietverstrekking verder afhankelijk te maken”. (p211) Ze kregen alleen krediet als ze hun markt vrijgaven voor buitenlandse d.w.z. Amerikaanse bedrijven en deze toelieten voor exploitatie van hulpbronnen en grootschalige bouwprojecten. Zo kwam het geld weer terug naar Amerikaanse multinationals, die profiteerden, terwijl de bevolking daar vaak weinig of niets aan had en een corrupte bovenlaag ervan profiteerde en de hulpbronnen in handen kwamen van multinationals. 

Het leidde tot “economische kolonisatie". Landen werden door goedbetaalde professionals overgehaald om leningen en deals te sluiten. Ze kwamen gevangen te zitten in onbetaalbare schulden, die werden gecompenseerd door hun grondstoffen te laten exploiteren zonder milieuwetgeving, militaire bases toe te staan, of elektriciteitscentrales en bedrijven uit de publieke sector te laten opkopen, vaak ten koste van de bevolking en ten voordele van een rijke kliek in binnen- en buitenland.

Als leiders niet meewerkten, werden ze dusdanig tegengewerkt dat er welgezinde plaatsvervangers kwamen. Met behulp van de CIA werd er niet voor terugschrikt regime change, staatsgrepen en zelfs moorden te plegen als Plan B. Als dat niet haalbaar was volgde militaire interventie, die diende om Amerikaanse bedrijven te steunen zoals generaal Samuel Butler al eerder opmerkte.

Verder werd het SWIFT netwerk opgezet, waardoor vrijwel alle 9000 financiële instellingen over de hele wereld betalingen kunnen doen. Uitsluiting levert grote nadelen op omdat internationale betalingen bemoeilijkt of onmogelijk worden. Zo wordt een “geo-financiële oorlog” mogelijk tussen de VS en Rusland die leidt tot samenwerking tussen Rusland en China.

De Sovjet-Unie is ten val gebracht door economische oorlogsvoering. De olieprijs werd onder Reagan verminderd door de wereld te laten overspoelen met olie uit Saoedi-Arabië. Daardoor daalden de inkomsten van Rusland en steeg de staatsschuld drastisch. De CIA steunde in Afghanistan de moedjahedien-strijders tegen Rusland, waardoor de oorlog de Russen kapitalen kostte. Duitse banken eisten hun leningen terug in plaats van leningen te verstrekken, waardoor de Sovjet-Unie financieel-economisch in de knel kwam en ten val kwam. Daarna had de VS een nieuwe vijand nodig die werd gevonden bij de War on Terror.

 Media manipulatie – Tijd om na te denken

https://ronaldgruijters.wordpress.com/2016/02/23/media-manipulatie/ 

De media

Autoriteiten hebben er belang bij om mensenmassa’s onder controle en volgzaam te kunnen houden in plaats van opstandig en eigenzinnig. Een middel daarvoor is “de kracht van de herhaling”, waardoor mensen het op den duur gaan geloven. (p233) Herhaling werkt sterker dan de juistheid van de informatie. Edward Bernays, de eerder genoemde neef van Freud, kreeg “als taak het Amerikaanse volk gereed te maken voor de oorlog en werd later ingehuurd... om meer vrouwen aan het roken te krijgen.” (p234) Hij organiseerde ook reizen voor journalisten en schreef het boek Propaganda.

Edward Herman en Noam Chomsky stellen in hun boek Manufacturing Consent: The Political Economy of the Mass Media dat massamedia propaganda verspreiden. Ze zijn winstgericht. Voor hun inkomsten zijn adverteerders voor de media vaak belangrijker dan abonnees. “Daarom is er een neiging te kiezen voor de belangen van bedrijven in plaats van die van het gewone publiek.” Informatie van autoriteiten is belangrijk. “Een groot deel van de mensheid hecht waarde aan informatie die afkomstig is van autoriteiten.” (p233,235)

Vanwege internet en sociale media moesten de nieuwsmedia bezuinigen. Journalisten staan onder (tijds)druk. Er is minder tijd voor onderzoek. Kritische, tegendraadse journalisten lopen risico op het label "complotdenker" en op ontslag. 

Cees Hamelink, emeritus hoogleraar internationale communicatie aan de UvA schreef in het boek Regeert de leugen? Medeplichtigheid aan leugen en bedrog dat “overheden de grootste producenten zijn van nepnieuws. Media zijn een doorgeefluik van leugens van voorlichters, spindoctors, propagandisten en politici,” voegde hij eraan toe in zijn inaugurele rede aan de VU in 2002. (p238,239) Het publiek wordt vaak door massamedia bedrogen. “Maar hij acht het publiek [ook] medeverantwoordelijk voor de kwaliteit van de media.” (p240)

“De berichtgeving over de Mexicaanse griep is volgens hem [Nick Davies, auteur van Flat Earth News] een alarmerend voorbeeld van de manipulatie door de PR-industrie. ‘De Wereldgezondheidsorganisatie waarschuwde voor een pandemie. Tienduizenden mensen, misschien wel een miljoen, zouden sterven... Wat blijkt volgens een recent rapport van de Raad van Europa? Farmaceutische bedrijven hebben geïnfiltreerd in de WHO en hebben die overgehaald te waarschuwend voor een pandemie, Met als gevolg dat regeringen... miljoenen van onze dollars, euro’s en ponden hebben uitgegeven voor medicijnen die we niet nodig hadden. Het was één grote oplichting.’” (p255-56) 

Het gaat hier te ver om de parallellen en de verschillen met de covidpandemie na te gaan. Het ging daarbij niet om medicijnen, want daarvan mochten sommige juist niet gebruikt worden, maar om vaccinatie. Waarbij het de vraag is of deze nodig was in de massale mate waarin deze werd voorgeschreven en steeds herhaald diende te worden. Ook hier zijn de banden tussen de farmaceutische industrie en de WHO zijn niet transparant. 

https://www.aljazeera.com/program/the-listening-post/2023/1/21/the-twitter-files-the-deep-state-connection De Deep State blijft een schimmig verschijnsel

De CIA en de media

De CIA kocht journalisten vaak om. Via de geheime Operatie Mockingbird werden binnen- en buitenlandse media beïnvloed. Met als doel: "propaganda, economische oorlogsvoering, het omverwerpen van vijandige regeringen, inclusief assistentie aan ondergrondse verzetsgroepen.” (p242) Onwelgevallige publicaties probeerde de CIA te verhinderen, onder meer The Invisible Government van David Wise en Thomas Ross over de CIA en The Politics of Heroin in Southeast Asia van Alfred McCoy over de rol van de CIA in de opiumhandel.

In 1975 werden illegale activiteiten van de CIA, FBI en NSA (National Security Agency) onderzocht door de commissie (Frank) Church, omdat bovengenoemde activiteiten aan het licht kwamen. Officieel werd Operation Mockingbird beëindigd in 1976, maar beïnvloeding van de media bleef doorgaan. 

Calt Bernstein, een van de klokkenluiders van Watergate, schreef in het blad Rolling Stone een artikel The CIA and the Media dat de infiltratie van de CIA in de media omvangrijker was. Hij vond dat meer dan 400 journalisten in 25 jaar na de oprichting (spionage)opdrachten voor de CIA uitvoerden, meestal met toestemming van chefs en geheimhoudingsakkoorden. Er werden ook CIA medewerkers opgeleid tot journalisten, zodat ze zich zo konden voordoen. Ook de New York Times, CBS, Time en Newsweekhadden contacten met de CIA. Allen Dulles, hoofd van de CIA, was bevriend met Henry Luce, oprichters van Time en Life magazines, die samenwerking toestond.

Een gevoelig onderwerp dat uit het nieuws werd gehouden, zijn de drugsconnecties van de CIA. Volgens Times-journalist James Risen, auteur van State of War: The Secret History of the CIA and the Bush Administration, is “de VS  verantwoordelijk voor de transformatie van Afghanistan in een ‘narco-staat’, waar 80% van de heroïne-productie wereldwijd plaatsvindt.

In The Politics of Heroin; CIA Complicity in the Global Drugs Trade toont Alfred McCoy aan hoe de CIA betrokken was bij drugshandel in Zuidoost Azië, ook na de oorlog in Vietnam en jaarlijks 900-3000 ton opium hebben opgekocht. 

Oud-agent Mike Ruppert bevestigt de drugshandel van de CIA in zijn boek Powderburns. Het verschaft de CIA een “zwart budget” dat werd witgewassen door westerse banken. Daarmee werden geheime operaties gefinancierd. Een vliegtuig vol met cocaïne moest een keer een noodlanding maken en werd betrapt. Meer hierover in Larry Collins in  Black Eagles. Een piloot bij de CIA die hierover schreef, werd met zijn kinderen doodgeschoten. Gary Webb bevestigt een en ander in zijn  serie ‘Dark Alliance’in de San José Mercury News. Ook hij kwam op een verdachte manier om het leven.

Een andere bedenkelijke ontwikkeling is dat “vooral Amerikaanse social media en techbedrijven gevraagd en ongevraagd vrijwel alle informatie met Amerikaanse inlichtingendiensten blijken te delen.” (p260) De CIA beïnvloedt ook de filmindustrie volgens Trica Jenkins in The CIA in Hollywood: How the Agency Shapes Film and Television “om een zo gunstig mogelijk beeld van zichzelf van zichzelf te laten  ontstaan”. En van de Amerikaanse politiek en defensie. De CIA kocht ook de filmrechten van George Orwells boeken Animal Farm en 1984 vanwege het anti-communistische gehalte. Zie ook Simon Willmetts, In Secrecy’s Shadow: The OSS and CIA in Hollywood 1941-1979. De bekende journalist Alistair Cooke noemt Hollywood een “propaganda-fabriek”.

 

Belachelijk onethische en gruwelijke experimenten uitgevoerd op mensen

 https://www.vice.com/nl/article/pg3k7m/belachelijk-onethische-en-gruwelijke-experimenten-uitgevoerd-op-mensen 

Racisme en medische experimenten

Het laatste hoofdstuk gaat over ‘racisme en de Deep State’, een onderwerp dat ook bij Domhoff aan de orde komt in verband met de politiek, de burgerrechten en de houding daartegenover van de machtselite en de beide politieke partijen.

Volgens Middelkoop en Dollee  komt de War on Drugs vooral neer op een War on Blacks (and hippies) om deze twee bevolkingsgroepen hard te kunnen treffen met zeer strenge straffen tegen druggerelateerde en andere misdrijven. De VS telt 2 miljoen gevangenen, merendeels zwart of gekleurd, tegen het strenge China met vier maal zoveel inwoners ‘slechts’ 1,6 miljoen, waarvan relatief veel politieke gevangenen. “Ze worden soms de nieuwe slaven genoemd”. (p274) Veel gevangenissen zijn geprivatiseerd tot winstgevende bedrijven, die bezuinigen op voedsel en personeel om de winst te vergroten. 

Medische experimenten door de farmaceutische industrie met gevangenen, die goedkoper zijn dan chimpansees, leveren ook geld op. ”In 1976  schatte Joseph Stertler, destijds president van de Pharmaceutical Manufacturers Association, dat zelfs 85% van de fase-1-tests (die met een hoog risico) worden uitgevoerd op gevangenen... In studies werden de proefpersonen omschreven als ’vrijwilligers’. Om ze over de streep te trekken werden vaak geldbedragen aangeboden of vervroegde invrijheidstelling.” (p277) Ze worden nu beter beschermd, maar niet voldoende.

Ook onschuldige burgers, vooral arme zwarte mannen, kunnen slachtoffer zijn van medische experimenten waarmee ze op dubieuze wijze kunnen bijverdienen. In de film Miss Ever’s Boys gaat over dergelijke experimenten. Bij zo’n experiment “liep het voor 83 mensen van de controlegroep die bestond uit in totaal 600 personen, fataal af,” luidt de laatste zin van het boek op het nawoord en de bijlagen na.

Het laatste hoofdstuk gaat verder dan de buitenlandse politiek. “Eigenlijk had het boek veel dikker moeten zijn. Zo hebben we niet stilgestaan bij vreemde praktijken in de voedsel- en farmasector. Ook de grote excessen in de wereld van de technologie bleven onderbelicht. De manier waarop bedrijven als Apple, Google en Facebook... vrijwel alle gegevens delen met inlichtingendiensten is een apart boek waard.”1 (p281)

De auteurs beperken zich tot de VS en ze “zijn zeker geen fans van het Russische of Chinese systeem... In een land als China of Rusland is zoveel ‘interne kritiek’ [als in dit boek] onmogelijk of levensgevaarlijk.” Dat kritiek nog mogelijk is, is hoopgevend. ”Langzaam gaan steeds meer ogen open.” (p282-83) Hopelijk ook voor positieve alternatieven. 

Het boek eindigt met een overzicht van meer dan 200 Amerikaanse oorlogen, regime changes, militaire interventies en ’vredesmissies’ buiten de VS, een overzicht van buitenlandse Amerikaanse bases en een overzicht van meer dan honderd interventies in verkiezingen door de VS en Rusland / USSR.