Stijging van de zeespiegel is bangmakerij

Civis Mundi Digitaal #81

door Lode Goukens

De Volkskrant meldde op 22 maart 2019 plots: “De zeespiegel voor de Nederlandse kust is minder gestegen dan klimaatscenario’s hadden aangegeven, volgens het gerenommeerde instituut Deltares. Waren de modellen te alarmistisch?”. Iets wat klimaatsceptici en wetenschappers allerhande al jaren beweren. De krant baseerde zich op een rapport dat op 5/3/2019 publiek werd gemaakt.

 

 

Figuur 1 infografiek van de Volkskrant

 

De Zweedse wetenschapper Dr. Nils-Axel Mörner (een voormalig medewerker van het VN-klimaatpanel IPCC betreft zeeniveau’s) bewijst het al jaren, maar toch blijven weermannen van o.a. het KNMI en de NOS dergelijke alarmistische zaken beweren. Het gerenommeerde kennisinstituut Deltares bevestigt nu de vaststellingen van Mörner.[i] Daarin staat dat de zeespiegel voor de Nederlandse kust minder is gestegen dan klimaatscenario’s hadden aangegeven.

In de afgelopen drie jaar hebben Deltares en HKV lijn in water in opdracht van Rijkswaterstaat gewerkt aan een nieuwe methode om de zeespiegelstijging langs de Nederlandse kust nauwkeuriger te bepalen. De conclusie is dat de zeespiegel de afgelopen 128 jaar met 1,86 mm per jaar (18,6 cm per eeuw) is gestegen en dat de stijging niet is versneld.

 

Figuur 2 grafiek Deltares in opdracht van Rijkswaterstaat

Het persbericht van Deltares luidde als volgt: “Nederland kent een lange geschiedenis in het systematisch meten van de zeespiegel (ieder uur sinds 1700), de zeebodem en de kusttopografie. Deze metingen, die worden uitgevoerd door Rijkswaterstaat, dragen bij aan doelmatig kustbeheer en worden onder andere gebruikt ter ondersteuning van de jaarlijkse zandsuppleties langs de Noordzeekust. Door een combinatie van metingen, satellietwaarnemingen, modelberekeningen en bestudering van archieven zijn de onderzoekers tot nauwkeurigere gegevens gekomen met betrekking tot de zeespiegelstijging langs de Nederlandse kust. Nieuw in deze methode is dat door de combinatie van alle informatie beter dan vroeger de bijdrage van verschillende componenten zoals bodemdaling, wind en getij, aan de stijging kunnen worden aangetoond.”

Langjarige metingen in Nederland

Dankzij de nieuwe methode kan worden geconcludeerd dat “de zeespiegel, over de periode 1890 tot en met 2017, met 18,6 cm per eeuw is gestegen tot 6 cm boven NAP. Terugkijkend naar het verleden is er geen sprake van een versnelde zeespiegelstijging langs de Nederlandse kust.” Erger overigens is dat een deel van de gemeten zeespiegelstijging wordt veroorzaakt door overigens normale bodemdaling van 4,5 cm per eeuw.

 

Figuur 3 infografiek uit de Zeespiegelmonitor

Het rapport Zeespiegelmonitor werd geschreven in opdracht van Rijkswaterstaat als onderdeel van het Kennis voor Primaire Processen (KPP) programma kustbeleid, gefinancierd door Ministerie van Infrastructuur en Water (IenW). Opmerkelijk is dat het rapport duidelijk stelt dat methodologische keuzes in sterke mate de prognoses bepalen. “Naast de fysische oorzaken zijn er diverse methodologische keuzes die de hoogte van de zeespiegel bepalen. De diverse metingen hebben onnauwkeurigheden en de beperkte historische dekking van de metingen kan voor vertekening zorgen.” Dit is een onverholen kritiek op de klimaatalarmisten waar ook Mörner tegen fulmineert.

 

Figuur 4 de oorzaken volgens de Zeespiegelmonitor

 

Figuur 5 grafiek uit het rapport over de stijging sedert de laatste ijstijd toen je te voet naar Engeland kon

 

Uit bovenstaande grafiek blijkt dat de laatste duizend jaar nauwelijks iets veranderde. Het rapport is trouwens duidelijk over het record in 2017: “De zeespiegel heeft in 2017 zijn hoogste stand ooit gemeten bereikt. Kort gezegd komt dit doordat het voor het eerst sinds lange tijd weer flink heeft gestormd in combinatie met een opgaand nodaal getij en de gestegen zeespiegel.” Juist de beruchte stormvloeden waar de Lage Landen steeds zo bang voor zijn. De oorzaken hebben dus niets met klimaatverandering te maken en zelfs de uitleg dat extreem weer zal toenemen vervalt door deze vaststelling, want ze stellen net dat het weinig voorkwam.

 

Figuur 6 grafiek uit Zeespiegelmonitor die de relatie met getij en wind aantoont

 

Foute methodes

Uiteraard is een deel van de methodologische keuzes het echte probleem. Veel onderzoek gaat uit van computermodellen die iets moeten bewijzen en waar heterogene data in zitten. Deltares schoonde de gegevens op en concludeerde dat de oude modellen falen.

Versnelt de zeespiegelstijging?

Of er een versnelling is stellen we vast door de modellen met versnelling (met acceleratieterm en met knik) te vergelijken met het model zonder versnelling. Geen van beide versnellingsmodellen zijn een significante verbetering ten opzichte van het model zonder versnelling. Dat wil zeggen dat we onder de aanname dat er geen versnelling is een acceleratie of knik hadden verwacht zo groot als we die gezien hebben. Beide modellen zijn vanuit de AIC vergelijking wel een beter model. Zoals beschreven in sectie 5.4.2 kiezen we op basis van de combinatie van deze twee criteria voor het model zonder versnelling. Het model met een acceleratie term laat een vertraagde zeespiegel zien (-0,0001 +/-0,0040mm/jaar2). Het model met een knik in 1993 laat een hogere zeespiegel zien 2,4mm/jaar na 1993 dan ervoor 1,8mm/jaar, een extra 0,63 +/- 0,75mm/jaar.”

Het rapport is heel eerlijk en vooral duidelijk:

De zeespiegel aan de Nederlandse kust stijgt. We zien geen noemenswaardige versnelling. Dat roept bij menigeen vragen op als:

  1. Hadden we niet al versnelling verwacht?
  2. Meten we wel goed?
  3. Hebben we niet te veel ruis?
  4. Versnelt de zeespiegel bij ons anders dan de globale zeespiegel?
  5. Zit er ergens zeespiegelstijging verstopt?”

 

Figuur 7 verschillen tussen Nederlandse metingen en globale voorspellingen

Het probleem met het xx% van Nederland ligt onder zeeniveau is dat we het al jaren verkeerd gebruiken. Sinds het verkeerd in het IPCC rapport stond hebben we een ruwe schatting (Author, 2010). Maar we gebruiken het nog steeds vaak verkeerd (Rutte, 2016) of we formuleren het in vage termen als ‘a lot of land below sea level’ (Rutte, 2017).”[ii]

 

Figuur 8 grafiek uit Zeespiegelmonitor op basis van satellietmetingen

 

In het persbericht zei Fedor Baart, de kustexpert bij Deltares: “Wat verder opviel is dat in het jaar 2018 de gemiddelde zeespiegel langs de Nederlandse kust met 7,2 cm is gedaald ten opzichte van de gemiddelde stand in 2017. Dat is de grootste daling sinds 1996. In 2017 stond de zeespiegel relatief hoog vanwege twee grote noordwesterstormen (half januari en eind oktober), die het zeeniveau opstuwden richting de kust. In 2018 hadden we twee lange periodes met oostenwind, waardoor de waterstand lager werd.”

Robin Nicolai (senior adviseur HKV) legd uit: “De methode haalt dit verband tussen wind en zeewaterstand feilloos uit de gegevens”. Een ander alarmistisch gegeven de zogenaamde hittegolven hadden ook geen invloed. De lange periode van droogte in 2018 had weinig invloed op de gemiddelde zeespiegelstand volgens Deltares.

Waterbergen?

Water staat niet met bergen, maar uit de metingen blijkt dat de zeespiegelstijging langs de Nederlandse kust lager zou zijn dan de wereldwijde zeespiegelstijging (32 cm per eeuw over de periode 1993 t/m 2017). Klinkt dit raar? Meten ze elders dan verkeerd? De onderzoekers laten in detail zien hoe de Nederlandse en wereldwijde zeespiegel op elkaar aangesloten kunnen worden en hoe het verschil kan worden verklaard. Deze aansluiting is complex. “Dat komt door verschillende methoden hoe de zeespiegelstand gemeten wordt en doordat wereldwijd de zeespiegelstijging van plaats tot plaats verschilt.” Dit is het minst overtuigende deel van de studie.

De zeespiegelstijging wordt in Nederland al sinds 1700 gemeten. De satellieten, die voor de bepaling van de wereldwijde zeespiegel vaak gebruikt worden, zijn pas in 1993 begonnen met meten (o.a. Mörner heeft hier veel kritiek op door vergelijking met Zweedse metingen in de Baltische Zee sedert de 18de eeuw en metingen in de Stille Oceaan).[iii] De onderzoekers schrijven verder: “In Nederland meten we ten opzichte van het NAP, terwijl de globale zeespiegel vanaf 1993 ten opzichte van de eerste satellietmetingen wordt gerapporteerd. De Nederlandse gemeten zeespiegel bevat correcties voor lokale bodemdaling en de globale bevat een correctie voor de daling van de oceaanbodem.”

 

Figuur 9 grafiek van Mörner met gemeten en voorspelde zeespiegels

 

Figuur 10 grafiek van Mörner met uitleg en correcties, let het gaat over mm en geen cm

 

Om niet geheel als klimaatketters over te komen voegt Deltares er fijntjes aan toe:

“Een belangrijke factor waardoor de zeespiegelstijging in Nederland lager is dan wereldwijd, is dat door het zwaartekrachteffect het ijs dat smelt en afkalft op Groenland niet bij Nederland terechtkomt. Dat de Nederlandse zeespiegel in de toekomst sneller kan stijgen is een scenario waarmee rekening gehouden wordt. Oorzaak hiervoor is dat het ijs op Antarctica steeds sneller afbreekt en smelt en onze kant op kan komen.”

Deltares deed ook een aantal aanbevelingen. “Om in de metingen langs de Nederlandse kust gemakkelijker onderscheid te maken tussen bodemdaling en zeespiegelstijging, pleiten de onderzoekers ervoor om elk getijstation met een Global Navigation Satellite System (GNSS) uit te rusten. De onderzoekers adviseren om de huidige zeespiegelstijging te gebruiken voor toepassingen tot maximaal 15 jaar vooruit.

Een vreemde aanbeveling voor onderzoekers die drie jaar werkten aan een nieuwe methode om de zeespiegelstijging bij alle variatie in weer, wind en getijden nauwkeuriger te bepalen.

Dit leidde tot de conclusie dat de zeespiegel bij Nederland de afgelopen 128 jaar met gemiddeld 1,86 millimeter per jaar is gestegen tot 6 centimeter boven NAP en dat die stijging in die periode geen versnelling vertoont. Als je deze lijn zou doortrekken kom je aan het einde van de eeuw op een zeeniveau dat nog geen 20 centimeter hoger ligt dan het huidige.

Feit is dat wetenschappelijk onderzoek in opdracht van Rijkswaterstaat niet overeenstemt met de politiek steeds uitgespeelde prognose van het IPCC dat een globaal gemiddelde stijging van 80 centimeter in het jaar 2100 aannemelijk acht. De klimaatscenario’s van het KNMI uit 2006 en 2014 beweren zelfs dat een stijging van 25 tot 85 centimeter in het jaar 2085 waarschijnlijk zou zijn. De computermodellen en de interpretatie bij het KNMI zijn dus duidelijk te alarmistisch.

In de Volkskrant beweerde Deltares-onderzoeker Marjolijn Haasnoot “Dat de metingen langs de Nederlandse kust geen versnelling van de zeespiegelstijging te zien geven, wil niet zeggen dat die versnelling er niet is en niet zal komen” en ze voegde er aan toe dat “Wereldwijd doet de versnelling zich al voor. Globaal stijgt de zeespiegel sneller dan bij Nederland: zo’n 3 tot 4 millimeter per jaar. De versnelling kan zich ook bij ons gaan voordoen. Metingen gaan over het verleden. Het verleden is geen garantie voor de toekomst.” Dit laatste beweert de onderzoekster dus op basis van de metingen die ze niet zelf onderzochten. Zouden die internationale prognoses de toets dus doorstaan?

Door de centrifugale krachten van de aardrotatie en de aantrekkingskracht van de maan zou veel water zich ophopen bij de evenaar. Bizar is dan de bewering dat het smeltwater van Groenland dat in het Noordelijke Halfrond ligt niet in Nederland komt, maar vooral het smelten van het ijs op Antarctica van belang zou zijn voor Nederland. Antarctica dat op het Zuidelijk Halfrond ligt, is de grote onzekere factor in alle scenario’s. Het landijs van dat continent kan de wereldwijde zeespiegel aanzienlijk doen stijgen mocht het in de oceanen terechtkomen.

Fedor Baart van Deltares legde aan de Volkskrant uit dat ze “wilden weten of we in de metingen een versnelling van de zeespiegelstijging zouden zien na de jaren vijftig, toen we voor het eerst met versnelde zeespiegelscenario’s zijn gaan rekenen” Baart zei ook dat “Maar we zien nog steeds dezelfde stijging als toen we in 1890 begonnen met nauwkeurige metingen. De waarnemingen liggen in de ondergrens van de scenario’s van het KNMI.

Ook Baart probeert niet voor klimaatketter versleten te worden door een uitspraak uit de losse pols:  “We verwachten dat het klimaat gaat veranderen. Wat nu een rechte lijn is kan een curve omhoog worden. We houden er rekening mee dat de zeespiegel sneller gaat stijgen door het opwarmen van de aarde.” Niemand wil het mikpunt van klimaathysterici worden.

In de Volkskrant bleek Riccardo Riva, universitair docent aan de TU Delft, evenmin verbaasd dat in de metingen geen versnelling van de zeespiegelstijging is gevonden, maar ook hij houdt vast aan de prognoses die nu fout blijken: “Als je een lijn trekt tussen metingen over 130 jaar is het heel lastig om veranderingen te detecteren die pas in de laatste decennia hebben plaatsgevonden. Bovendien weten we uit de vorige eeuw dat de zeespiegel over een schaal van 20 jaar langs de Nederlandse kust tussen de 0 en 10 centimeter kan stijgen. Dat is nog steeds binnen de baanbreedte van de klimaatscenario’s van het KNMI.” Het is alsof de sector maar niet wil geloven wat wordt gemeten. Of hebben ze angst om geridiculiseerd of gecriminaliseerd te worden door “klimaatwetenschappers”?

 

Conclusie is duidelijk

Het rapport concludeert echter: “Doordat de zeespiegel niet sneller is gaan stijgen en doordat de zeespiegelstijging voor een deel uit bodemdaling bestaat is de huidige zeespiegelstijging lager dan het laagste KNMI 2014 scenario.” En waarschuwt tevens voor bedrog en desinformatie: “Er zijn veel alternatieve feiten in omloop rond de zeespiegel. Dat maakt het voor het publiek lastig om goed inzicht te hebben in de huidige toestand van Nederland in de context van het water. We adviseren RWS om de publieksgerichte informatie te intensiveren met een nadruk op consistentie en volledigheid.”

Iedereen heeft zo zijn uitleg. Neem bijvoorbeeld Thomas Frederikse, onderzoeker bij de NASA, die in de Volkskrant beweerde dat de verschillen te maken hebben “met de sterke variatie van de zeespiegel in de Noordzee”. Plots zijn de data “ruizig”. “Dat we nog niet kunnen vaststellen of er een versnelling is ten opzichte van de stijging in de 20ste eeuw, is wat anders dan dat de versnelling niet plaatsvindt.” Dus plots is meten geen weten meer. Het KNMI wou opnieuw niet reageren (zoals ze ook niet wilden reageren op het geknoei met de verdwenen hittegolgen die Marcel Crok cum suis recent aan het licht bracht). Nu is er eindelijk een degelijk en betrouwbaar rapport over zeespiegelstijging en omdat het niet past in het klimaatalarmisme durft bijna niemand toe te geven dat de feiten de feiten zijn. De bochten waarin men zich wringt is werkelijk gênant.

 

Bibliografie

Mörner, Nils-Axel. 2015a. "The approaching new grand solar minimum and little ice age climate conditions."  Natural Science 7 (11):510.

Mörner, Nils-Axel. 2015b. "Glacial isostasy: Regional—not global."  International Journal of Geosciences 6 (06):577.

Mörner, Nils-Axel. 2016a. "Coastal morphology and sea-level changes in Goa, India during the last 500 years."  Journal of Coastal Research 33 (2):421-434.

Mörner, Nils-Axel. 2016b. "Tsunamis in Sweden: Occurrence and characteristics." In Tsunami. InTech.

Mörner, Nils-Axel. 2017. "Our Oceans-Our Future: New Evidence-based Sea Level Records from the Fiji Islands for the Last 500 years Indicating Rotational Eustasy and Absence of a Present Rise in Sea Level."  International Journal of Earth & Environmental Sciences 2017.

Mörner, Nils-Axel. 2018a. "Absolute evidence of the absence of an on-going sea level rise on Ouvéa Island of New Caledonia."  SSRG International Journal of Geoinformatics and Geological Science 5 (3):30-33.

Mörner, Nils-Axel. 2018b. "Anthropogenic Global Warming (AGW) or Natural Global Warming (NGM)."  Voice of the Publisher 4 (04):51.

Mörner, NILS-AXEL. 2018c. "Global Sea Level Variations."  ResearchGate, July 15.

Mörner, Nils-Axel. 2018d. "Planetary beat and sea level changes." Basic Science of Climate Change, Porto Climate Conference 2018, The Conference Volume.

Mörner, Nils-Axel. 2019. "Development of Ideas and New Trends in Modern Sea Level Research: The Pre-Quaternary, Quaternary, Present, and Future." In Coastal Zone Management, 15-62. Elsevier.

Mörner, Nils-Axel, and Pamela Matlack-Klein. 2017. "New records of sea level changes in the Fiji Islands."  Oceanography & Fishery Open Access Journal 5 (3):20.

Mörner, Nils-Axel, Pamela Matlack-Klein, and Assunção Araújo. 2018. "Basic Science of a Changing Climate: How processes in the Sun, Atmosphere and Ocean affect Weather and Climate: the Porto Climate Conference 2018: The Conference Volume of Extended Abstracts."

Mörner, Nils-Axel, Albert Parker, Don Easterbrook, and Pamela Matlack-Klein. 2018. "Estimating future sea level changes, assessing coastal hazard, avoiding misguiding exaggerations, and recommending present coastal management."  International Refereed Journal of Engineering and Science (IRJES) 7 (4):19-25.

 



[i] https://www.deltares.nl/nl/nieuws/nauwkeuriger-inzicht-huidige-zeespiegel-langs-de-nederlandse-kust/

[ii] Ze citeren hier toespraken van minister-president Mark Rutte (VVD)

[iii] (Mörner 2019, 2018c, Mörner, Matlack-Klein, and Araújo 2018, Mörner 2018a, Mörner et al. 2018, Mörner 2018b, d, 2017, Mörner and Matlack-Klein 2017, Mörner 2016b, a, 2015a, b)