Gedichten over Albert Camus

Civis Mundi Digitaal #94

door Piet Ransijn

 

Albert Camus: een betrokken mens                      2020 01 09

Hij was een man met veel gevoel

en streefde naar een hoger doel

vanuit zijn liefde voor het leven

als een inherent gegeven

 

Hij hield van vele mensen

Een van zijn diepste wensen

was een leven waarin onrecht

aan de mensen werd ontzegd

 

Zijn leven had ook zonder hoop

een liefdevol en ferm verloop

Zijn werk kwam beter uit de verf

in de opstand tegen onrecht en verderf

 

Onderdrukking van een volk of land

zag hij onverbiddelijk als misstand

Voor alle mensen wilde hij het goede

en ze voor verdorvenheid behoeden

 

Een ethisch mens

 

Dat wij ons als ethisch levend mens

gedragen was bij hem een diepe wens

Hij werd gemotiveerd door empathie

Had voor vele mensen sympathie

 

Hij bestreed vervreemdende systemen

die de mensen vrijheden ontnemen

die ook vele mensen infecteren*                                            *Zie La peste

en verwerpelijke mores leren

 

Hij was tegen politiek beleid

dat gericht was op geweld en strijd

Revoluties gingen hem te ver

want geweld vond hij unfair

 

Vanuit een diepe verbondenheid

zocht hij steeds naar solidariteit

die anderen niet uitsloot

maar juist kansen bood

 

Hij zocht de vreedzame weg

van gesprek en overleg

Als er niet viel te praten

droeg hij het gelaten

 

Een bevlogen mens

 

Wat hij zei in zijn bevlogenheid

was niet altijd goed mogelijk

Zo bleef hij steevast streven

naar een meer rechtvaardig leven

 

Wat hij zag als mogelijk

was in potentie werkelijk

als mensen ervoor zouden gaan

en er samen achter zouden staan

 

Om niet afzijdig te blijven

bleef hij boeken schrijven

Ze zijn vertaald in vele talen

Overal kent men zijn idealen

 

Als schrijver heeft hij het gemaakt

en vele mensen in hun hart geraakt

Overal werd hij gelezen en geëerd

als schrijver en als mens gerespecteerd

 

Een man die zelden heeft verzaakt

om zich te wijden aan zijn taak

om zijn liefde voor het leven

ook aan anderen door te geven

 

 

De jeugd van Camus                      2020 02 22

 

Toen ik zijn boeken las

die ik jarenlang vergeten was

onthulden zijn contouren zich

in het oorspronkelijke licht

alsof de diepte van zijn ziel

mij onverwacht toen overviel

 

Typerend voor zijn leven

was de overvloed aan zon

waarin zijn jeugd begon

Dat is hem bijgebleven

 

Zon en zee

 

De zee was heel dichtbij

Als jongen was hij vrij

er heel vaak heen te gaan

in zijn zorgenloos bestaan

 

Zijn jeugd werd niet bedorven

door geldelijke zorgen

omdat hij weinig nodig had

maar wel voldoende at

 

Het was een karig leven

dat hem is bijgebleven

van overstelpend licht

van zon in zijn gezicht

 

Helderheid

 

De helderheid in zijn bestaan

is niet meer weg gegaan

Geregeld heeft hij in zijn leven

die helderheid beschreven

als het licht van de zon

waarin zijn jeugd begon

 

Toch kwamen er ook tijden

met zorgen, pijn en lijden

die de vreugde in zijn ziel

bij tijd en wijlen overviel

 

De zon bleef echter schijnen

Zijn licht kan niet verdwijnen

Dat heeft hij op een stille plek

telkens weer opnieuw ontdekt*                              *Zie bijv. ‘Terug naar Tipasa’ in De zomer  

 

De aarde in een kosmisch geheel

 

Het ging hem om de aarde

niet om bovenaardse waarden

In zijn onbedorven ogen

hebben mensen zich bedrogen

door in een God te geloven

 

Hij voelde zich wel opgenomen

als zelfbewegend onderdeel

in het kosmische geheel

waar alles wat op aarde leeft

zijn eindbestemming geeft

 

Hij aanvaarde in genade                                              *’Hoe is het mogelijk te leven zonder genade, Dagboek, p 132

zijn levenstaak met overgave

In zijn schrijversleven

was aan hem de taak gegeven

te getuigen van het licht*                                            *Johannes I:7                          

 

Het scheen in zijn gezicht

toen hij nog onbedorven was

geen moeilijke boeken las

en zich aan het volle leven

ongeremd kon overgeven

 

*In zijn bekentenis in De val geeft laat hij Johannes de Doper:

Jean-Baptiste Clamence onder meer uiting geven aan zijn visie

op het christendom en Christus, voor wie hij een duidelijke genegenheid laat blijken.